
ضریب Q از aسیستم تشدید سری (همچنین به عنوان دستگاه رزونانس سری شناخته می شود).کمیتی است که ویژگی های تشدید کننده یک تشدید کننده خطی را مشخص می کند. عرض منحنی تشدید از نظر عددی برابر با نسبت فرکانس تشدید w به فرکانس رزونانس است، با ضریب زمانی Q=W/Δ W. همچنین معمولاً با نسبت انرژی ذخیره شده در سیستم بیان میشود که به صورت میانگین توان تلفات P در طول دوره تشدید، Q=w W /P بیان میشود. با این حال، در حضور تلفات، انرژی ذخیره شده را نمی توان به طور دقیق تعیین کرد، اما با تمایز شرطی بین عناصر اتلاف کننده و واکنشی تعیین می شود. بنابراین مثلاً در مورد برق. اعتقاد بر این است که انرژی ذخیره شده در عناصر واکنشی خالص متمرکز شده است. اندوکتانس L و خازن C و مقاومت R که صرفاً با جریان جریان به عنوان یک جزء انرژیگیر مرتبط است.

مدارهای تشدید معمولاً با ضریب Q-شان مشخص میشوند که به عنوان مقداری که با میرایی لگاریتمی متناسب معکوس تعریف میشود، مشخص میشود:
مشاهده می شود که هر چه ضریب کیفیت مدار بالاتر باشد، تعداد تشدیدهایی که باید قبل از اینکه دامنه به میزان e برابر کاهش یابد، بیشتر می شود.
در صورت تضعیف ضعیف

عامل Q مشخصه a استسیستم رزونانس سریکه باند تشدید را تعیین می کند و نشان می دهد که ذخیره انرژی در سیستم بیشتر از تعداد دفعاتی است که انرژی در یک سیکل تشدید از دست می رود.
ضریب کیفیت با نرخ تضعیف رزونانس طبیعی در سیستم نسبت معکوس دارد. یعنی هرچه ضریب کیفیت سیستم تشدید سری بالاتر باشد، اتلاف انرژی در هر سیکل کمتر و میرایی رزونانس کندتر می شود.
به عنوان مثال، در مدار تشدید الکتریکی، انرژی به دلیل مقاومت محدود مدار تلف می شود. در یک کریستال کوارتز، تضعیف رزونانس در اثر اصطکاک داخلی در کریستال ایجاد می شود. در یک تشدید کننده الکترومغناطیسی حجمی، در دیواره های تشدید کننده، در مواد آن و در اجزای ارتباطی گم می شود. در یک تشدید کننده نوری، روی آینه بازتاب گم می شود.
برای یک مدار رزونانس سری در یک مدار RLC، که در آن هر سه جزء به صورت سری به هم متصل هستند:

در میان آنها، R، L و C مدارهای تشدید مقاومت، سلف و خازن هستند.





