ترانسفورماتورهای غوطه ور در روغن از روغن به عنوان روش اصلی عایق استفاده می کنند و به روغن به عنوان محیط خنک کننده (خود خنک کننده، خنک کننده هوا و خنک کننده آبی) متکی هستند. دلایل اصلی قرار دادن سنگریزه در چاله روغن ترانسفورماتورهای غوطه ور روغنی، پیشگیری از آتش سوزی و تخلیه روغن است.
قسمت زیر ترانسفورماتور غوطه‌ور در روغن معمولاً به عنوان حوضچه تخلیه روغن یا تخلیه روغن نامیده می‌شود که منجر به تصادف حفره نفتی یا حوضچه نفت تصادف می‌شود. در صورت بروز حوادثی مانند تزریق روغن یا انفجار، روغن ترانسفورماتور از طریق سنگریزه ها به چاله تخلیه و سپس به حوضچه روغن حادثه می ریزد. در این مرحله، سنگریزه های زیر ترانسفورماتور به عنوان ایزوله عمل می کنند، آتش را کاهش می دهند و به خاموش کردن آن کمک می کنند. علاوه بر این، روغن ترانسفورماتور با دمای بالا که توسط سنگریزه ها خنک می شود می تواند آتش سوزی را کاهش دهد.
در استخر، برخی دارای توری هستند، در حالی که برخی دیگر ندارند. اگر به عنوان مانع استفاده می شود، سنگریزه ها را روی مانع قرار دهید. در صورت عدم استفاده به عنوان مانع، سنگریزه ها در گودال تخلیه قرار می گیرند. قرار دادن سنگریزه برای تخلیه آسان روغن یکی از دلایل آن است. علاوه بر این، یکی از دلایل عایق بودن نیز می باشد که نگهداری و بازرسی را برای اپراتورها آسان می کند.
این می تواند از سوختن روغن ترانسفورماتور در هنگام آتش گرفتن جلوگیری کند و سوراخ تخلیه روغن در پایین چاله تخلیه روغن را مسدود نخواهد کرد. روغن به سمت پایین بین شکاف های سنگفرش ترانسفورماتور جریان می یابد تا از لکه های روغن سطحی جلوگیری شود. هنگام تخلیه روغن نیز در خنک شدن دمای روغن و جلوگیری از سوختن روغن نقش دارد.